Canlı Radyo ve Mobil Sohbet Odaları!

Makalemizi okurken aynı zamanda kesintisiz müzik ve eğlenceli sohbete katılmak ister misiniz?

Hemen Sohbet Odalarına Bağlan

KocayureK Paramparça olsa da küçülmeyen, yorulsa da pes etmeyen bir kalptir

Cesaret çoğu zaman yanlış anlaşılır. Cesur insan korkmayan insan değildir. Cesur insan, korktuğu halde yine de adım atandır. “Koca yürek” dediğimiz şey de tam olarak budur. Paramparça olsa da küçülmeyen, yorulsa da pes etmeyen bir kalp.

Hayat kimseye “hazır mısın” diye sormaz. Bir sabah uyanırsın, dükkanın kapanmıştır. Sevdiğin insan gitmiştir. Yıllarca emek verdiğin şey bir anda elinden kayıp gitmiştir. İşte tam o anda insan ikiye ayrılır. Kimi kurban rolüne bürünür, kimi ise enkazın içinden tuğla toplamaya başlar. Fark, acı çekmemek değildir. Fark, o acıyla ne yapacağına karar vermektir. Tıpkı Konya’da fırından yeni çıkmış bir etli ekmeğin kenarını çıtır çıtır koparıp, yanına bir bardak çay koyup “yarın yine deneyeceğim” demek gibi. Karnın doyunca, boğazın ıslanınca, yürek de biraz toplanır.

Koca yürekli olmak yüksek sesle bağırmak değildir. Çoğu zaman sessizdir. Sabahın köründe alarm çaldığında kalkıp üniformanı giymektir. Gardiyan olarak kapıdan içeri girdiğinde yüzünde yorgunluk olsa da dimdik durmaktır. Kimse görmese de adaletli olmaktır. Mesai bitince eve gelirsin, önce bir çay demletirsin. Sonra bahçeye inersin. Elinde çapayla toprağı havalandırsın. Kurumuş yerleri sularsın. İşin bitince sobanın üstündeki çaydanlıktan bir bardak daha doldur, bahçe kenarına oturursun. Terin kurumuş, belin ağrıyor ama o sıcak çay boğazından geçerken “değdi” dersin. Tıpkı hayat gibi. Çapalamazsan ot bürür, sulamazsan kurur. Çayını içmezsen yorgunluk çıkmaz.

İnsan neredeyse her şeyi çözebilir. Yoldur, yürünür. Mesafedir, aşılır. Sorundur, çözülür. Yaradır, sarılır. Ama iki şey vardır ki çabayla çözülmez: ölmek ve sevilmemek. İşte koca yürek tam burada belli olur. Kontrol edemediğin şeyi bırakmayı, bırakamadığını ise taşımayı öğrenirsin. Nöbette zor insanlarla uğraşırsın, eve gelirsin, yine de bahçendeki domatese “büyü” dersin. Akşam olunca demliği tazeler, pencere kenarında tek başına çayını yudumlarsın. Ve kendine söz verirsin: “Yarın daha güçlü olacağım. Bu toprağa da, bu işe de, bu hayata da.”

Dünya pes edenleri değil, devam edenleri hatırlar. Çocuklar babanın ne söylediğini değil, 12 saat nöbetten sonra gelip önce çay demleyip sonra bahçeyi suladığını hatırlar. Koğuştaki genç, senin bağırmadan konuştuğunu görür ve o da sesini alçaltır. Bir gün sen yorulduğunda arkandan biri çıkar ve “o yaptıysa ben de yaparım” der.

O yüzden koca yürekli olmak süper kahraman olmak demek değildir. Kırık dökük olmana rağmen “ben buradayım” diyebilmektir. Korka korka yürümektir. Kendine verdiğin sözü tutmaktır. Ve bazen, zor günlerin ilacı sıcak bir etli ekmek, bahçede çapa yapmak, üstüne de demli bir çaydır. Basittir, doyurucudur, dürüsttür. Toprakla uğraşmak gibi. Ne ekersen onu biçersin.

Cesaret tek bir anlık karar değildir. Her sabah yeniden verilen küçük bir karardır. Bir çapa darbesi, bir bardak su, bir lokma ekmek, bir yudum çay, bir selam kadar küçüktür.

Makale hazırlayan  Karanfil 😉

Bir çay bir sen vardın çayı demli içtimki uykum kaçsın seni dinledim ki ruhum dinlensin. ( Karanfil )